Önce Önemli Notlar:
- Machu Picchu şahane bir yer! Kesinlikle abartılmıyor ve görmeye değer. Asıl hedefiniz buysa sadece Peru yapabilirsiniz. Ama ben Bolivya’dan aynı derecede etkilendim. Böyle kapsamlı bir geziye katıldığım için mutluyum.



- Özellikle Uyuni, La Paz, Tiwanaku, Cusco, Nazca hepsi beni çok etkiledi. Kültürel açıdan inanılmaz tatmin edici bir geziydi. Daha önce okuduğum ama bana çok uzak ve anlaşılmaz gelen tarihlerini, inançlarını, yaşamlarını biraz ucundan da olsa tatma fırsatım oldu.



- Güney Amerika kıtasının bu batı kıyılarının coğrafi farklılığı da ayrıca etkileyici. Öğrendiğimize göre okyanusun bu kısmındaki soğuk su akımı nedeniyle yeterince buharlaşma olmadığından, kıtanın bu kısmında kıyılar çölleşmiş. And dağları ise bir duvar gibi doğudan gelen rüzgarı kesiyor. Böylece bölgede okyanus, çöl, yüksek dağlar ve Amazon’da tropik iklim yan yana. Coğrafyanın bu uçlarda seyreden zorluğu kültüre de yansımış. Bu kadar çok renkli, çeşitli bir dünya görmek harikaydı!



- Yüksek rakım konusunu önemseyin… Yanınıza mutlaka ilaç alın. Mümkün olursa önden aklimasyon yapabilirsiniz. Ama bunun için 3000 metre üzerinde en az birkaç gün geçirmeniz gerekir ki seyahatten çok önce olmamalı. Fiziksel olarak bu kadar zorlanacağımı tahmin etmiyordum. Gücünüz ve sağlığınız yerindeyken yapılası rotalardan.
- Bolivya alışveriş için çok zengin ve ucuz. Yerel ve özgün şeyler almak için Peru’ya kadar beklemeyin. Üstelik fiyatlar çok daha ekonomik. Alpaca ürünleri, yerel kıyafetler, gümüş & bakır aksesuarlar, yarı değerli taşlar, tuz ve şapkalar mükemmel. Ben çok aldım zannederek döndüm; ama keşke daha da alsaymışım dedim. Fakat maalesef bavullarda kilo sınırı var. Ara uçuşlar 22 kg ile en kritiği. O yüzden ya alışveriş ya fiş diyip minimum kıyafet almayı düşünebilirsiniz. Tekstiller çok kaliteli; oradan t-shirt ve hırka, polar, panço alıp giyebilirsiniz.



- Gördüğüm en güzel müze şili, Santiago’daki yerel sanat müzesiydi. Tek tek çok etkileyici parçalar gördüm ama bütünsel koleksiyon açısından en iyisi oydu. Gezinin başında görmek de bölgenin kültürüne güzel bir giriş oldu.
- Bu turu Machu Picchu içeren en kapsamlı ve uzun tur diye seçmiştim. Gerçekten de çok çok yoğun bir program vardı. Öyle ki bir noktada gruptaki arkadaşlar ile turun adını EJDER SURVIVOR koyduk. Zira fiziksel olarak epey yorucu bir tempoda oradan oraya savrulduk. Fakat her destinasyonun ayrı ayrı güzelliği, adrenalini her seferinde yorgunluğu unutturdu. Yine de ben kendim planlasam aynı rotayı en az 2-3 gün daha uzatıp arada şehirleri gerçekten yaşamak için esler bırakırdım.

Özet Rota
ŞİLİ – SANTIAGO & ÇEVRESİ:
- Başkanlık Sarayı – La Moneda Palace
- Plaza de Armas de Santiago
- Metropolitan Cathedral of Santiago
- San Cristóbal Hill
- Chilean Museum of Pre-Columbian Art
- Viña del Mar
- Valparaíso
BOLİVYA – UYUNİ:
BOLİVYA – LA PAZ:
- Plaza Murillo
- National Art Museum
- Jaén Mahallesi
- Museo San Francisco
- The Witches Market
- Tiwanaku
- Valle de la Luna
- Manq’a Restaurante
- La Casa del Camba – Restaurant- La Paz
- La Rufina
PERU – PUNO:
PERU – CUSCO & ÇEVRESİ:
- Raqchi Archaeological Park
- Andahuaylillas
- Q’enco Archaeological Complex
- Kutsal Vadi: Saqsaywaman
- Cusco Cathedral
- Plaza de Armas
- Qorikancha
- Historic Sanctuary of Machu Picchu
PERU – AMAZON:
PERU – LİMA::
- Basílica and Convent of San Francisco | Lima
- Lima Main Square
- Lima Cathedral
- Centro Histórico
- Sahil manzaralı Love Park
PERU – GÜNEY:
23/08/2026 – Şili, Santiago Uçusu & And Dağlarının Üzerinde
Çok majestik bir duygu… Sanki yeryüzünün üstünden uçarken, tacının kenarından geçer gibi. Sonsuz bucaksız karlı tepeler bir duvar gibi sarılıyor dünyaya. Ardında başka bir evrene geçiş yapıyoruz sanki. Dünyamızın güzelliği, muhteşemliği insanın kalbini dolduruyor. Ve buralara kadar varabildiğimiz için minnet doluyum.
On sekiz günlük planlı bir tur programının ilk gününü havada bitirmek üzereyiz. Yaklaşık on sekiz saattir de uçuyoruz; bu muhteşem finalden sonra ineceğiz. Toplam bir saatlik Sao Paolo duruşu ile 19 saatlik bu yolculuk sonundan Şili, Santiago’ya varıyoruz. Ejder Turizm’in on bir kişilik butik, kompakt bir grubuyla. Sırasıyla Şili, Bolivya, Peru yapacağız.
Benim uzun yıllardır hayalim Machu Picchu turun programında; zaten onun için çıkmıştım yola. Ama bütünü bundan epey fazlası. Dünyanın en büyük tuz gölü, en yüksek gölü, Pasifik Okyanusu’nda endemik türlerin yaşadığı adalar; Amazon ve daha nice mucizelere tanık olmayı umuyorum. Hem heyecanlı hem de çok mutluyum.
İnsanoğlu çok acayip bir yaratık… İkilemler ve karşıtlıklar dansı hayatımız ve evrenimiz sanki. Mikro ve makronun merkezine kendimizi koyuyoruz; ki doğru çünkü her şey göreceli aslında. Dehşet dolu kabusları da biz örüyoruz kendi başımıza. Dünya, kozmos kurtarır kendini eninde sonunda.
Bense kendi farkındalık yolculuğumun, insan olarak varoluş nedeni, amacı arayışıyla kesiştiği yerde; bunu da bilinçli seçimlerle yönlendirebildiğim şahane bir andayım. Uçağın tekerleri yere basmaya hazırlanıyor; ben ise bambaşka, manevi bir uçuştayım.
24/08/2026 – Şili, Santiago Açıkları
Teknik olarak yolculukta 3. gün, ama karada 2. günümüz… Henüz sabah saatlerindeyiz, Santiago açıklarında bir sahil kentine ve kasabasına gidiyoruz; yoldayız.
Dün Santiago şehrini dolaştık… Sabah saatlerinde şehre gelip büyük otobüsle tura başladık. Önce Başkanlık Binasının önündeki meydana gittik. Tüm Şili’de olduğu gibi (anladığım kadarıyla) her yerde köpek var ve polislerde de… Orada polis jandarma köpekleriyle poz verdim 🙂



Ülkedeki İspanyol sömürgesi kültürün başkenti Santiago ve dolayısıyla kentin bu minvalde tasarlanmış Neoklasik bir yapıda. Tarz olarak benim pek sevdiğim bir stil değil ama kendine has bir güzelliği var ve tarihi ilginç. Bir saray gibi değil de ilk Marksist başkanın konutu olarak başlayan tarihsel önemi olan bir bina Başkanlık Sarayı.
Gün yarısına kadar kent merkezindeki ana meydan, ana katedral ve sokaklarda dolaştık. Sonra bir tepeden şehre bakmak üzere teleferikle çıkılan bir parka geçtik. Bana göre çok gerekli değildi ama şehri ve And Dağları’nı karşıdan görmek iyiydi. Sadece biraz gereksiz sıra bekledik.
Sonuçta öğlene kadar biraz yüzeysel bir şehir turu, sonra tepeden seyri, ondan sonra da bir yemek organizasyonu vardı dün. Lokanta güzeldi, lezzetli yemekler vardı; her şey mükemmel değildi ama pisco sour kokteyli kalbimizi kazandı. Şili şarabı da güzeldi.






Yemekten sonra otele geçip eşyaları bıraktık. Koşa koşa bir müzeye gittik kapanmadan yetişmek için: Pre-Columbian Art Museum. Gerçekten nefisti, kesinlikle değdi. Maya, Aztek, Olmega ve diğer kültürlerin harika eserleri vardı. Hediyelik eşya dükkanından da tatlı takılar aldım.



27/08/2026 – Atacama Çölü (Şili) ve Bolivya Sınırı
Şu anda Uyuni – La Paz arası Bolivya iç hatlar uçuşundayız. Yolculukta yedinci, kıtada altıncı gün. Rakım konusunu hafife aldım; bana birşey olmaz dedim ama Şili – Bolivya sınırını geçtikten sonra yavaşça kötüleştim. Hele ilk gece epey zorlandım; nefes darlığı, sıkışma, baş ağrısı vs. En sonunda dün pes edip sabah akşam yükseklik için ilaç almaya başladım.
Kronolojik olarak:
25’inde, yani yolculuğun dördüncü gününde Santiago’dan Calama diye Şili’nin kuzeyinde bir şehre gittik uçakla. Tam Atacama Çölünün ortasında. Çölün tamamını ve hatta en turistik yerlerini dahi göremedik ama kıyısından başlayarak Bolivya sınırına minibüs ve arkasında çektiği valiz konteyneri ile giderken volkanların, karlı dağların, enfes And manzaralarının içinden geçerek tırmandık. Bolivya sınırında bir iki saat beklemek zorunda kaldık. Tam iki ülke arasında “No Man’s Land” bölgesinde, soğuk rüzgar ve yakıcı güneşte bekledik. Tabii ki ben o sırada yandım!




Bolivya’ya geçtiğimizde bizi 4×4 araçlarla karşıladılar. Anladık ki Bolivya’da pek yol yok! Arazi araçları ile taş, toprak yollardan sınırdan içeri ilerledik. Biraz içerilerde bir mola verip lama etinden sosisli yedik ve bitki çayları içtik. İki adımlık tuvalete koşayım derken 4150 metre rakımda nasıl tıkandığımı, nefes nefese kalıp başımın döndüğünü deneyimledik.



Yaklaşık 3.5 saat yolculuk ile asıl varış noktamıza yakın tren mezarlığına gün batımından az sonra vardık. Alacakaranlık ve ay ışığında hızlıca gezdik. Zira hepimiz yorgun, bitik ve pert vaziyetteydik. Tabii bunda uykusuzluk (uçuş için gece 1’de kalkıp 2’de otelden çıkarak 5’teki uçağa gitmiştik), hem açlık ( doğru düzgün yemekler yerine hep atıştırmalıklarla idare ettik), hem de rakım rahatsızlığının etkisi var. Akşam otele vardığımızda dağılmak üzereydik. Hayatımın en zorlu yolculuklarından biriydi! Ama güzeldi de 🙂

Otelimiz dünyanın en büyük ve en yüksek tuz gölü (rakım 3600 metre civarında) Uyuni kenarında. Görünüşte çok lüks çünkü süsü, şekli, tarzı harika; tuzdan yapılmış bir bina ve nefis manzarası var. Fakat duştaki su yetersiz ve düzensiz, banyoda askı yok, bavullara yer dar; yani fonksiyonel tarafı çok eksik, daha doğrusu görüntüyle orantısızdı. Yine de iki gün orada olmak yoldan sonra iyi geldi. Üstelik otelde spa vardı ki sauna ve jakuzi ilaç oldu.
Dün ise daha hafif bir tempoda Uyuni bölgesini gezdik. Önce tuz fabrikasına gittik; orada kısa bir turdan sonra kendimizi alışverişe verdik! Ben dünyaları aldım: 14 minik paket tuz (banyo ve sofra için), 3 adet büyük panço (ikisi hediye), 2 pelerin, 2 çanta. En çok ben almışımdır herhalde; bavula zor sığdırdım.



Ardından ciplerle tuz gölünün üzerine çıktık. Tuzdan otel, tuzdan heykellerin olduğu bir park alanı gibi yerleri ziyaret ettik. Ama en çok o ıssız, uçsuz bucaksız dünyanın içinde durmak güzeldi. Bol bol fotoğraf çekildi. Herkes göldeki sığ suda ayna etkisi peşinde fotoğraf avındaydı. Gölün üzerinde piknik şeklinde yemek yedik. Gün batımında ise şarap, peynir, zeytin ile bir sofra kuruldu ki nefisti! Harika bir gün oldu… Yerel rehberimzi ve ekibi hem profesyonel ve becerikli hem de sıcak ve samimiydi. Akşam bizi otele bıraktıklarında ay tabak gibi tepede parlıyordu. Biz de spa yapıp yattık.
Şimdi La Paz’a doğru macera devam ediyor!



30/08/2026 – Peru, Puno’dan Yolda
Artık kaçıncı gündeyiz bilmiyorum 🙂 Sanırım ortalardayız; ama en mühim yerler az sonea. Yine de Tiwanaku muhteşemdi; onu da es geçmemek lazım.



La Paz inişi itibariyle bünyemiz biraz rahatladı. Her ne kadar havalimanı ve şehrin üst kısımları 4000 metre rakım ve üzeri olsa da; bir kraterin içine kurulan La Paz içinde yükseklik 1000 metreye kadar fark ediyormuş! Bizim otel şehrin en güneyinde, zengin mahallesi olarak da anılan bölgede, 2100 metre civarında idi. Bu bana çok çok iyi geldi; sistemsel bloklar açıldı. Her açıdan kendimi iyi hissettim. Her ne kadar hızlı hareket etmek yine nefesimi kesse de Uyuni kadar zorlanmadım. Burada da iki gece kalmak iyi oldu; otel güzel, konforlu ve rahattı.



La Paz’da ilk günü şehrin kendisini keşefederek geçirdik. Ufak bir tur ile meydana götürdüler; ama millet katedrali gezerken ben yandaki sanat müzesine girdim. Bu bağımsız hareketin sonucu muhteşemdi! Bina da içindeki eserler de harikaydı. Ama asıl eğlence acı pazarındaydı! Bizim Mısır Çarşısı, Tahtakale ile büyücü, geleneksel el işlerinin satıldığı çarşıların bir karışımı gibiydi. Dükkanlar ve sattıkları eşyalar rengarenk ve bizim için çok ilgi çekiciydi. Öyle ki bize verdikleri bir saat yetmedi, öğle yemeğinden sonra bir saat daha gittik. Bu arada yemekteki Amazon balığı da çok lezzetliyfi. Karamelize bisküvi gibi bir şeyin üzerinde verdikleri dondurma tatlısı da güzeldi. Sonuçta cadılar pazarında yine deli alışveriş yapıldı herkes tarafından. Ben buraya özgü bir merhemden bolca aldım; bir iki gümüş küpe, bir hırka, bir mini panço, bide keçeden muhteşem bir şapka aldım.


Akşamları La Paz’da iki gece de yemek organizasyonu vardı. Biri çok şık bir restoranda ortalama bir yemekti. Öteki elit bölgenin AVM2si gibi bir yerde güzel bir lokantada çok iyi pişmiş güzel bir et yemeğiydi. Böylece üç öğün dolu dolu yemiş olduk.



La Paz’da ikinci günümüzde şehre iki saat mesafede Tiwanaku’ya gittik… Burası İnka öncesi, And medeniyetlerinin bilinen en eski kalıntılarından. Çok ünlü Porto Del Sol burada. Arkeolojik bölgenin yanında bir de müzesi var. Önce müzeyi gezdik. Birkaç ilginç parça dışında çok zengin değildi; maalesef İspanyollar bölgenin altını üstüne getirip değerli şeyleri almışlar ve yıkmışlar. Ama büyük binada saklanan ana tanrı / tanrıça totemi efsaneydi! Koca taş sütunu alamamışlar; ama üzerindeki altın kaplamaları sökmüşler. Yine de enerjisi muhteşemdi. Orada biraz yalnız başıma durup minnet duası etme fırsatım oldu; hafiften de gözlerim doldu. Ardından da alanı gezdik. Ziggurat gibi tapınak, yeraltı tapınağı ve dini merkezden kalanları ince ince dolaştık.



Öğle yemeğimizi kalıntıların yakınında güzel bir restoranda yedik. Lama eti, makarna, kinoa çorbası ve yancıları ile. Dönüşte La Paz’a yakın Ay Vadısı’ne gittik. Oradan otele geçtik.



Dün sabah La Paz’dan ayrılıp otobüsle sınıra geldik. Bu kez geçişimiz daha rahat oldu. Yürüyerek geötik Peru’ya. Sınırda Titicaca gölüne dökülen nehrin karşı yakasına geçince pasaport kontrolünden sonra yine otobüse bindik. Yaklaşık 2-3 saatte Puno’ya vardık. Titicaca kıyısında, Unos Adaları diye sazdan atollerin üzerine kurulmuş bir yerleşim ağı ile ünlü. Gider gitmez tekneye binip buraya gittik. Bu kısım çok eğlenceliydi; yerel rehberin ailesinin yaptığı el işlerini almadan önce biraz bilgilendik ve yerel kıyafetleri giyip dans ettik, fotoğraf çektik. Çok keyifliydi; sazdan tekneyle tekrar bir gezi yapıldı. Ben iki yastık kılıfı aldım işlemeli. Akşam da üç yıldızlı otelimize geçtik.


Yemekten sonrası süprizli oldu… Hem Puno’da festival varmış; karnaval geçidini gördük. Hem de akşam oteldeki yemeğin sonunda yan masadaki iki gencin kutlamasına yancı olduk! Romantik bir gece planlayan çocuk kıza jest olsun diye Mariachi grubu getirmiş! Biz de hem müziğe hem de heyecanlarına katıldık. Tam bir şenlikti! Beş altu şarkı söylediler; hepsini dinledik yan masadan. Sonra da yattık.
Şimdi otobüsle Puno’dan Cusco’ya yani İnka başkentine gidiyoruz. Yol yine engebeli, yolculuk bütün gün sürecek. Arada iki yerde duruyoruz. Akşama da Cusco’ya varıp orada 3 gece kalacağız.
02/09/2026 – Cusco ve Kutsal Vadi’den Amazon’a
Epeyce yazamadım… Program çok yoğun. Ama plan belli zaten; o yüzden daha çok izlenimlere yer vermeye çalışacağım. Şu anda Cusco’dan Amazon’da 2 gece kalacağımız yere uçmak üzereyiz.
Puno’dan Cusco’ya giden yol çok uzun, engebeli, sarsıntılı ve bol duraklıydı. Ama yine de Bolivya’dakilerden iyiydi. Durakladığımız yerler de ilginç olunca yolculuk işkence olmadı. Üstellik rakıma da alışmış olduk. Ben ilacı bıraktım bile! .
Yolda 2 ana noktada durakladık… Biri eski bir İnka tapınağı kalıntılarıydı: Raqchi Archaeological Park Tapınak kompleksi bütünüyle çok etkileyiciydi. Ama bunda çevrenin, doğanın da etkisi var. Alanın içinden geçen bir dere, taraçalar halinde düzenlenmiş eski tarım alanları, ağaçlar. Ayaklarımı suya bile soktum; hatta bütün alanı ayakkabılarımı çıkarıp yalınayak gezdim.



Arkeolojik alanın yakınlarında bir yerde yemek molası sonrası alpaka çiftliği ziyareti ve yavruları sevmek için durduk.
İkinci durak ise ünlü bir kilise (Andahuaylillas) ve bulunduğu şirin kasabaydı. Dışarıdan sade gözükse de, içerisi öyle iğne işi gibi detaylı işlemeli, zengin bezemeliydi ki! Buraya “Peru’nun Sistine Şapeli” diyorlarmış. Beni en çok ahşap çatının ana konstrüksiyonunu da belli eden, deli bezemeler, boyamalar, altın süslemelerle dolu ihtişamı etkiledi. İçeride de bolca yağlı boya tablo, altın süsler vardı. Ama asıl çatının altındaki işçilik muhteşemdi ve gördüğüm dönemin diğer yapılarından çok farklıydı. 16. yüzyılda İspanyolların yaptığı bir kilise. Bir yandan İnkaların her şeyini talan edip üzerine konan sömürgeci bir kültürün kendi egemenliğini meşrulaştırma politikalarının bir parçası olduğundann insan sinir oluyor. Ama zanaat ve detaylar hakikaten mükemmeldi. Bu kasabada biraz uzun kaldık. Çıkışta bir tanesi kurt kırması tatlı bir köpekle aşk yaşadık. Kapuçinomun köpüğünden içti 🙂 Akşam geç saatte Cusco’ya vardık.

Bir sonraki günümüz nispeten rahattı. Çok erken olmayan bir saatte şehri dolaşmadan önce Cusco’nun tepesindeki iki arkeolojik alana gittik: Kutsal Vadi ve Ollantaytambo / Chinchero. Cusco Kalesi olarak da bilinen kalıntıların duvar taş işçilikleri etkileyiciydi. Bir yandan İnka medeniyetinin zamansal çizgisi Avrupa – Asya kültürü ile karşılaştırılınca görnüşte çok geri kalıyor. Teknoloji tarafı çok geride ama enerjisi, ruhani tarafı çok kuvvetli bir medeniyet. Bence alan da bu yüzden etkileyici. İkincisi ise İnka ana tanrıçasına adanmış bir tapınaktı ki benim gözlerimi doldurdu. Kayalara oyulmuş bir adak alanının içinden geçip aşağı inince de karşınıza heybetli ağaçlardan oluşan muhteşem bir koruluk çıkıyor. Orada kalbimin birazını bıraktım!



Ardından otobüsle şehir merkezine inip aracı terk ettik. Öğle yemeği ardından ana katedrale gittik. Oradaki ahşap işçiliği efsaneydi; gerisi hep aynı geliyor bana. Gösterişli bir bezeme üslubu. Ama manastır ziyaretimiz çok özeldi. Çünkü İnka tapınağı üzerine inşa edilmişti ve tamamen gömmek / yıkmak yerine bu kez bir kısmını işlevlendirmişler eski yapıların. Oranın da enerjisi güzeldi. Artık grup olarak da gezerken çok eğleniyoruz ayrıca.


Manastır sonrası biz otele gitmeden kendimizi sokaklara vurduk. Diğer arkadaşlar katılana kadar ayrı ayrı dolaştık. Biraz alışveriş yaptık yine. Ben harika bir yelek aldım. Büyük pazar yeri ise bize biraz fazla kaotik geldi; yorulduk ve her şeye gözümüz doymuş hissettik. Akşam arkadaşlarla birlikte hafif ama güzel bir yemek yedik. Sonra otele gidip bayıldık.
Sabah çok erken kalktık. Turun doruk noktası, herkesin ana amacı Machu Picchu günüydü! 6:30’da otelden çıktık; otobüs, minibüs – tren – dolmuş şeklinde aktarmalı rotanın ortalarında bir yemek molası verdik. Ben şapkamı otobüste unutunca yoldan yeni bir şapka daha aldım!



Machu Picchu Ziyareti
Hayallerimdeki kadar güzel, beklentilerimi kat kat karşılayacak şekilde etkileyiciydi. Yine teknolojisi, görüntüsü bizim Anadolu uygarlıklarında M.Ö. 1500-2000’lere benzese de; o dinginlik, o huzur, coğrafyanın kendi ihtişamı çok etkileyici. And dağları genç bir oluşum imiş nispeten; o yüzden çok dik yamaçları, kaya ve bitki oluşumları, yarı tropik görünümü var. Manzara eşliğinde Machu Picchu da bunların mükemmel bir parçası gibi bulmacayı tamamlıyor. Öylesine içine çekiyor, huzurlu hissettiriyor ki insanı… Orada kalasın, yaşayasın geliyor. 2B Rotası ile yerleşkenin ortasında kadar gidip dolaştık. 2-3 Tapınak gördük ki çok etkileyici değillerdi tek başlarına. Asıl olay bütünsel olarak kültürün bıraktığı izde.
Sonuçta muhteşem bir deneyimdi! Bir daha gelir miyim bilmiyorum. Oraya gitmeye değer ama bütün bu rotayı tekrar yapmaya değil. Sihirli bir çubuk olsa, imkanım olsa daha uzun kalırdım. Hem de dibindeki kasabada konaklamalı, biraz havasını soluyup yaşardım.
Dönüşümüz akşamı buldu tabi. Gece otele hepimiz bitik girdik; ama mutluyduk. Çantalarımızı Amazon için hazırladık.


03/09/2026 – Amazon Yağmur Ormanları, Peru
Çok şükür bir iki ısık ile kurtardım gibi duruyor! Nihayet Amazon’dayım (teknik olarak ana Amazon değil, bir kolu). Bir Eco Lodge konaklamasının ahşap sundurmasından yazıyorum. Her yanı açık, sineklikler ile çevrili, içinde masa,sandalyeler ve hamaklar bulunan ahşap bir platform. Buradan suyun sesini duyuyoruz; ama asıl önemlisi kuşlar! Nemli bir takım tropik bitki örtüsünün arkasında görüyoruz da onları. Güneş batmak, gün ışığı gitmek üzere. Ortam aşırı nemli, sinek bol ama ben organik bir ilaç sıkıyorum. Duştan sonra havlularla sızmışız. Kalkalı epey oldu; ama saçlar hala ıslak 🙂
Dün Puerto Maldonado’ya inince hem acenta hem cafe olan bir mekanda mola verdik. Orada büyük bavulları bıraktık. Kahvelerimizi içip bir şeyler yedik. Sırt çantalarımızla buraya gelmek üzere tekneye geçtik.


Toplam 1.5 saatlik bir tekne yolculuğuyla buraya vardık. Gelir gelmez geç bir öğle yemeği sonrası orman yürüyüşü yaptık. Yarısı karanlıkta ve el fenerleriyle yürüdük. Ateş böcekleri, termitler, tarantulalar, değişik bitkiler… Bir de tekneyle kısa bir gece gezintisi yaptık. Fenerlerle kaymanları tespit edip gözlemlemek çok güzeldi. Ama asıl muhteşem olan o yıldızlı gökyüzüydü! Kendimi samanyolunun içinde hissettim resmen. Hatta öyle ki yıldızların / dünyanın dönüşünü hissettim. Arkasından da akşam yemeği ve yatış.



Asıl günümüz bugündü… Sabah erken kalkıp 6:30’da kahvaltı sonrası yola çıktık. 1 Saat tekneyle yol alıp milli park alanına geldik. Oradan 3 kilometrelik bir yürüyüş ve kayıklarla kanal ve göl turu yaptık. Yine 3 km dönüş yolunu yürüyüp öğlen 13:30’a kadar anca bitirdik. Harika hayvanlar ve doğal yaşam manzaraları gördük. Muhteşem kuşlar, maymunlar, kaplumbağalar, mini timsahlar! Bitkiler de şahaneydi. Sinekler ilaca rağmen yanaştı; birkaç da ısırık aldılar ama yine iyiyim 🙂



Amazon’a bir daha gelmem demiyorum; ama burası bana yeter 🙂 Doğa harika ama nem de çok sinek böcek de çok. Yine de bu deneyimi yaşadığım için çok çok mutluyum. İyi ki de ertelemeden yapmışım!




05/09/2026 – Lima ve Nazca Yolculuğu, Peru
Yaklaşık 7-8 saatlik bir yolun ilk saatini aştık. Sabah 5:00’i hedefleyip 5:20’de otobüsle yola çıktık. Onun için de dün gece 21:00 civarında yatıp bu sabah 4:30’da kalktık. Dün de Amazon’dan benzer bir saatte çıkmıştık. Ama sabah saat 5 civarında teknede Ecolodge’dan Puerto Maldonado’ya yolculuk şahaneydi çünkü muhteşem renkler eşliğinde günün ağarmasını izledik. Biz teknedeyken güneş doğdu. Öncesindeki kızıllık şahaneydi. Sonra minibüse binip havalimanına geçtik.
Lima’ya varışımız öğlen oldu tabii. Peru’nun başkenti, çok kalabalık, modern ama öte yandan kenar mahalleleri yine sıradan olan kocaman bir metropol. Ama geldiğimiz en modern havalimanı ve otel. Şehir turunda karmaşayı anlıyorsun.



Şehir merkezindeki tur biraz anlamsızdı. Sanki bizi mecburiyetten Taksim ve İstikal Caddesi’ne götürmüşler gibi. Oysa sonra gördüğümüz kolonyal binaların olduğu ilginç bir mahalle vardı. Anlamsız, hiçbir özelliği olmayan kiliselere girdik. En sonunda kazan kaldırdık da 1 saat erken yemeğe gittik. 4’te kahvaltı etmiştik zira! Muhteşem bir yemek değildi ama çok açtık. Yemekten önce planlanan manastır ve altındaki Catacomblar’ı ben ziyaret etmek istemedim. Ben gelmiyorum deyince başkaları da katılmak da istemedi. Beraber sokaklarda yürüdük.



Meydandaki büyük binaların tepesinde süzülen “Kondor” yani buraya özgü akbaba cinsi kuşlar efsaneydi. Otelden önce okyanus kıyısına gittik ve çok güzeldi! Kocaman bir metropol ve eteklerinden başlayan okyanus kıyı şeridi. Epey çok dalga sörfü yapan vardı. O sisli, bulutlu gökyüzü ve kıyılardaki kayalar, dalgalar. Okyanusun azameti her zaman başka türlü bir hava estiriyor 🙂
Kalan son enerjimizle kayalıkların tepesinden resim çektik bol bol. Sonra da otele geçtik. Şimdi Nazca’ya gidiyoruz.



07/09/2026 – Bogota – İstanbul Uçuşu (Dönüş)
Kronolojik gitmeye çalışacağım… Nazca’ya varıp ufacık havalimanından pırpır uçaklara geçtik. Minik bir havalimanı, pek çok minik uçuş şirketinin tıkır tıkır işlediği bir yer. Biraz bekleyip uçaklara geçmeden tartıldık! 6 kişilik gruplar halinde ayrıldık.




Uçuş çok çok eğlenceliydi! Ben ortada solda oturdum. Hiç midem bulanmadı ve hem araziyi ve coğrafyayı hem de Nazca çizgilerini havadan görme fırsatı şahaneydi. Gezi 30-40 dakika civarındaydı ve uçak herkes görsün diye çizgilerin / desenlerin üzerinden sağlı solu kıvrıla kıvrıla epey dolaştı. Bol bol resim ve video çektik; çok güzeldi!



İnişte sokaklarda dolaşıp biraz alışverişe yeltendik. Grupla birlikte yemek yedik. Gece Nazca’da otelde kalıp sabah kahvaltı sonrası yine yola çıktık. 3-4 saatlik bir yoldan sonra Pasifik kenarındaki Paracas’a vardık. Orada teknelere kıyıdan 20-30 km uzaktaki Ballestas Adaları’na tura çıktık. O da çok çok güzeldi! Birçok çeşit kuş (pelikan dahil), penguenler, ayı balıkları (morslar), yengeçler, akababalar gördük. Yine harika pozlar çektik!






Oradan sonra 2-3 saatlik bir yolla Lima tarafına yakın bir çöl bölgesinde yemek molası verdik. Yemekten sonra son etkinlik olarak çöl tepelerinde safariye çıktık! (Huacachina). Safari dediğimiz aslında buggy arabalar ile kum tepelerinde roller coaster gibi dolaşmak ve arada bir tahta parçasına yatıp yokuş aşağı kaymak suretiyle kum sörfü (sandboarding) yapmak! Kimse cesaret etmeyince önce ben kaydım 🙂 Biraz yüzüm gözüm kum olsa da hiç zor olmadı. Müthişti yahu!



Oradan yola çıkıp otobüsle direkt Lima havalimanına yol aldık. Lima çok büyük ve kaotik bir havalimanına sahip. Uçağa gidiş bir macera oldu. Büyük çanta fazla kilo gelince içinden tuzları aktarmam gerekti. Kafamda 3 kat şapka ile seyahat eğlenceli oldu 🙂 Sonunda Bogota uçuşuna yetiştik.
Gece yarısından sonra Kolombiya’da Bogota’ya indik. Ben 2-3 saatte koca bir şehri görmeye inanmadığım için merkeze gitmedim. Otelde dinlenip rahat rahat kahvaltı ettik. Kolombiya kahvesi içmeye çıktık sadece.
12 gibi de otelden çıkıp havaalanına gittik. Check-in yaptık ve duty free’den kahve ve kakao aldık. Bir saatlik uçuştan sonra Panama’da bir saat durduk. Yolun tamamı toplam 17 saat ama saat farkından dolayı 24 saat gibi oluyor.


